Rozwój nowoczesnej medycyny zaczyna się od ludzi, ich wiedzy, doświadczenia i odpowiedzialności za decyzje, które wpływają na zdrowie pacjentów. Dlatego z satysfakcją witamy w Warmińsko-Mazurskim Centrum Chorób Płuc prof. dr hab. n. med. Krzysztofa Kuziemskiego, który objął funkcję Koordynatora Kliniki Pulmonologii.
Profesor Kuziemski jest absolwentem Akademii Medycznej w Gdańsku. Posiada specjalizację II stopnia w zakresie chorób płuc oraz chorób wewnętrznych. Jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym Katedry i Kliniki Pneumonologii i Alergologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.
Od wielu lat łączy działalność naukową z praktyką kliniczną, koncentrując się na diagnostyce i leczeniu chorób układu oddechowego oraz chorób alergicznych.
Jest autorem prac naukowych dotyczących m.in. diagnostyki astmy oskrzelowej oraz oceny czynności układu oddechowego u pacjentów z chorobami przewlekłymi. Należy do Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc, Polskiego Towarzystwa Alergologicznego oraz European Respiratory Society.
Zakres jego doświadczenia obejmuje diagnostykę i leczenie m.in. astmy, POChP, chorób płuc związanych z nikotynizmem, zapaleń płuc i oskrzeli, gruźlicy, sarkoidozy, przewlekłego kaszlu i duszności oraz alergii, w tym alergii na jady owadów.
- Już pierwszego dnia pracy w WMCCP prof. Kuziemski udzielił komentarza dla TVP Olsztyn o wpływie jakości powietrza na zdrowie mieszkańców regionu – mówi Wioletta Śląska-Zyśk, Dyrektor WMCCP. - To ważny sygnał kierunku: pulmonologia przyszłości to leczenie chorób, ale przede wszystkim budowanie świadomości zdrowotnej i profilaktyka.
Link do programu w TVP Olsztyn: https://www.facebook.com/reel/3330809770412129
Rozmowa z prof. Krzysztofem Kuziemskim: Pulmonologia dziś - między cywilizacją, środowiskiem a odpowiedzialnością systemu
Choroby płuc coraz częściej określane są jako „cicha epidemia cywilizacyjna”. Co dziś najbardziej zagraża zdrowiu oddechowemu Polaków?
Zdrowie płuc jest wciąż niedostatecznie doceniane w świadomości społecznej. Wiele osób kojarzy profilaktykę głównie z chorobami serca czy nowotworami, a przecież płuca są narządem, który każdego dnia ma bezpośredni kontakt ze środowiskiem zewnętrznym.
Najważniejszym czynnikiem ryzyka pozostaje tytoń – i trzeba jasno powiedzieć, że w każdej postaci jest on szkodliwy. Dotyczy to zarówno papierosów tradycyjnych, jak i e-papierosów, podgrzewaczy tytoniu czy snusów. W województwie warmińsko-mazurskim codziennie pali około 27% dorosłych mieszkańców. Konsekwencją są przede wszystkim rak płuca, POChP i choroby obturacyjne.
Drugim niezwykle istotnym zagrożeniem jest zanieczyszczenie powietrza. Pyły zawieszone PM10 i PM2,5 dostają się do układu oddechowego, wywołują stan zapalny, a najmniejsze cząsteczki mogą przenikać do krwi i wpływać na cały organizm. W praktyce zagrożenie dla zdrowia płuc wynika z nakładania się stylu życia i czynników środowiskowych.
Gdzie dziś pacjent najczęściej przegrywa z chorobą – nie z powodu medycyny, ale systemu?
Największym wyzwaniem jest dostępność specjalistycznej diagnostyki i liczba lekarzy pulmonologów. W Polsce nadal jest ich za mało, podobnie jak łóżek pneumonologicznych.
Konsekwencją są kolejki do poradni i opóźnienia diagnostyczne. To szczególnie groźne w chorobach przewlekłych i nowotworowych, gdzie czas od pierwszych objawów do rozpoznania ma ogromne znaczenie.
Jako środowisko medyczne zabiegamy o to, aby specjalizacja z chorób płuc była traktowana jako deficytowa. Bez zwiększenia liczby specjalistów trudno będzie poprawić dostępność opieki.
Czy sztuczna inteligencja może w przyszłości zastąpić lekarza w diagnostyce chorób płuc?
Sztuczna inteligencja jest bardzo cennym narzędziem wspierającym. Szczególnie w radiologii pomaga oceniać zmiany płucne i ich potencjalną złośliwość.
Natomiast nie uważam, aby mogła zastąpić lekarza. Diagnostyka i leczenie to nie tylko analiza danych. To również doświadczenie kliniczne, intuicja lekarska i odpowiedzialność za decyzję terapeutyczną. AI powinna być traktowana jako wsparcie, a nie zastępstwo.
Coraz częściej mówi się o „prowadzeniu pacjenta”, a nie tylko leczeniu choroby. Jak wygląda to w praktyce pulmonologii?
Prowadzenie pacjenta oznacza kompleksową opiekę. Leczenie farmakologiczne to tylko jeden element. Pacjent musi rozumieć swoją chorobę, znać możliwe ścieżki leczenia i aktywnie uczestniczyć w decyzjach terapeutycznych. Bardzo ważna jest też współpraca zespołowa – lekarza, pielęgniarki, psychologa, fizjoterapeuty czy dietetyka.
Dobrym przykładem jest szybka ścieżka onkologiczna – od diagnostyki do rozpoczęcia leczenia pacjent jest prowadzony przez system.
Jakie objawy powinny być sygnałem alarmowym, którego nie wolno ignorować?
Do objawów alarmowych należą przede wszystkim przewlekły kaszel, zmiana jego charakteru, duszność, krwioplucie czy przewlekła chrypka. W takich sytuacjach należy rozpocząć diagnostykę jak najwcześniej. Bardzo ważna jest rola lekarzy POZ, którzy mogą zainicjować badania obrazowe czy założyć kartę DILO i skierować pacjenta do specjalisty.
Jakiej zmiany mentalnej najbardziej potrzebuje dziś polska pulmonologia?
Największym wyzwaniem pozostaje świadomość zdrowotna społeczeństwa. Nadal powszechne jest palenie tytoniu. Nadal zbyt mało mówi się o wpływie jakości powietrza na zdrowie. Potrzebujemy mocniejszego nacisku na edukację zdrowotną, od szkoły po działania systemowe. Jednocześnie jako środowisko lekarskie powinniśmy jeszcze aktywniej uczestniczyć w kształtowaniu polityki zdrowotnej.
Q&A, czyli szybkie pytania i odpowiedzi prof. Krzysztofa Kuziemskiego
Klinika Pulmonologii WMCCP, bo…
…jestem specjalistą z wieloletnim doświadczeniem klinicznym i naukowym. Ja wybrałem ten ośrodek, bo jest silny i ma śmiałe ambicje dalszego rozwoju.
Największe wyzwanie na starcie to…
Budowa wspólnej wizji pracy zespołu i kierunków rozwoju klinicznego oraz naukowego.
Największa satysfakcja w pracy lekarza to moment, gdy…
Pacjent wraca do zdrowia i ma poczucie bezpieczeństwa w trakcie leczenia.
Metoda diagnostyczna, której ufam najbardziej…
Kompleksowa diagnostyka – badania czynnościowe płuc, obrazowanie i doświadczenie lekarza.
Chciałbym, aby mój oddział był znany z…
Silnego, wielospecjalistycznego zespołu podejmującego najtrudniejsze wyzwania współczesnej pulmonologii.
Mój zawodowy moment „wow”…
Wciąż przede mną.
Przed zabiegiem najczęściej mówię pacjentowi…
Będzie dobrze.
Po pracy resetuję głowę poprzez…
Czas z rodziną.